Κρύο αίμα και σπάνιο ταλέντο, προσέφερε απλόχερα θέαμα, εντυπωσιακές στιγμές και δυνατές συγκινήσεις στο φιλοθεάμον κοινό ιδιαίτερα την εποχή που υπερασπιζόταν τα χρώματα της McLaren.Με τη βρετανική ομάδα καθιερώθηκε στις συνειδήσεις του κόσμου ως ένας εκ των κορυφαίων πιλότων του σπορ. Ήταν τότε που έδινε επικές μάχες με τους Michael Schumacher - Fernando Alonso για το Πρωτάθλημα, αλλά πάντα κάτι συνέβαινε και έχανε στις λεπτομέρειες.
Κάποιοι έλεγαν πως ο Raikkonen δεν είναι και ο πιο τυχερός άνθρωπος στον κόσμο, αλλά η τύχη του έδωσε τελικά αυτό που του χρωστούσε αργότερα, κατά τη θητεία του στη Ferrari.
Aυτά τα 5 χρόνια όμως που πέρασε με το βρετανικό team ήταν ξεχωριστά, ιδιαίτερα. Τότε ήταν άλλωστε που απέκτησε το δικό του φανατικό κοινό.
Σίγουρα, ο τίτλος που πήρε στην πρώτη του χρονιά με τη Scuderia, το 2007, στο θρίλερ του Interlagos, αποτελεί την κορυφαία του στιγμή στη Formula 1. Με ψυχρή λογική θα πει κάποιος πως οι τίτλοι είναι αυτοί που μένουν στη συνείδηση του κόσμου.
Υπάρχουν όμως και οι πιο ρομαντικοί που δεν στέκονται μόνο στα τρόπαια και στα στατιστικά, αλλά στέκονται στις εμφανίσεις που για κάποιο λόγο μένουν βαθιά χαραγμένες στο μυαλό.
Το... θαύμα της Suzuka
Κάθε πιλότος που θέλει να ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους, να δημιουργήσει ένα μύθο γύρω από το όνομά του και να γίνει σημείο αναφοράς, θα πρέπει κάποια στιγμή στην καριέρα του να κάνει τουλάχιστον ένα... θαύμα.
Ένα τέτοιο... θαύμα πέτυχε ο Kimi Raikkonen στις 9 Οκτωβρίου του 2005 στην πίστα της Suzuka, κατά τη διάρκεια του ιαπωνικού Grand Prix. Εκεί ο Φινλανδός έκανε τον αγώνα της ζωής του θυμίζοντας κάτι από Ayrton Senna.
Παρότι ξεκίνησε από την 17η θέση του γκριντ οδήγησε εκπληκτικά και κατάφερε να φτάσει σε μια απίστευτη νίκη, περνώντας στoν τελευταίο γύρο τον Giancarlo Fisichella (Renault) που οδήγησε τον αγώνα στο μεγαλύτερο μέρος του.
Η εξέλιξη της επικής ανατροπής...
Μπαίνοντας στον 2ο γύρο ο Kimi είχε ανέβει στη 12η θέση, τη στιγμή που οι Juan Pablo Montoya - Jacques Villeneuve είχαν επαφή στο τελευταίο σικέην πριν την ευθείας εκκίνησης/τερματισμού με αποτέλεσμα να διακοπεί ο αγώνας και να κάνει την εμφάνισή του αυτοκίνητο ασφαλείας, το οποίο έμεινε μέχρι και τον 7ο γύρο.
Με την αποχώρησή του ο Φινλανδός ξεκίνησε αντεπίθεση και μέχρι τον 14ο γύρο είχε καταφέρει να σκαρφαλώσει στην 7η θέση, έχοντας μπροστά του τον Michael Schumacher και τον Fernando Alonso.
Η ώρα για τον πρώτο ανεφοδιασμό ήρθε στον 24ο γύρο και μέχρι εκείνο ο σημείο ο Schumi είχε φτάσει στην κορυφή της κατάταξης με τον Φινλανδό να τον ακολουθεί κατά πόδας. Πρώτος μπαίνει ο Γερμανός και ακολουθεί ο Raikkonen στον 26ο γύρο. Βγαίνει από τα pits στην 6η θέση και μέχρι τον 30ο γύρο καταφέρνει να κερδίσει άλλες δύο θέσεις, τη μία μάλιστα με εντυπωσιακό προσπέρασμα επί του Schumacher.
O επικεφαλής του αγώνα μέχρι εκείνο το σημείο Giancarlo Fisichella μπαίνει στον 38ο γύρο για τον δεύτερο προγραμματισμένο ανεφοδιασμό του. Ο Jenson Button που ακολουθεί περνάει προσωρινά επικεφαλής, με τους Mark Webber και Kimi Raikkonen να ακολουθούν. Η διαφορά τους ήταν μόλις 1,1".
Στον 41ο γύρο Webber και Button μπαίνουν στα pits, ενώ ο Raikkonen μένει έξω για λίγους γύρους στους οποίους οδηγεί τέρμα γκάζι. Στον 45ο γύρο και αφού πρώτα έχει σημειώσει ταχύτερο γύρο αγώνα, μπαίνει για ανεφοδιασμό, οι μηχανικοί της McLaren λειτουργούν άψογα και το pitstop διαρκεί μόλις 4,9". Ο Φινλανδός βγαίνει πίσω από τον πρωτοπόρο Fisichella και στους εναπομείναντες γύρους καλείται να καλύψει μια διαφορά μεγαλύτερη των 5 δευτερολέπτων. Εξαπολύει την τελική του επίθεση, μειώνει συνεχώς τη διαφορά του από τον Ιταλό τον οποίο πλέον έχει στο οπτικό του πεδίο. Και φτάνουμε στον τελευταίο γύρο (53ο) του αγώνα, όπου ολοκληρώνει το θαύμα του όταν περνάει τον πιλότο της Renault και αντικρίζει πρώτος την καρό σημαία, την ώρα που ο Flavio Briatore ωρύεται στο pitwall της γαλλικής ομάδας μη μπορώντας να πιστέψει τον τρόπο με τον οποίο έχασε τη νίκη μέσα από τα χέρια του ο Fisico...
«Ήταν ένας από τους καλύτερους αγώνες της καριέρας μου. Δουλέψαμε σκληρά και πραγματικά το διασκέδασα. Πίεσα όσο περισσότερο μπορούσα και το μονοθέσιο γινόταν όλο και καλύτερο. Μετά το 2ο pitstop έκλεισα τη διαφορά από τον Fisichella ώστε να επιτεθώ για τη νίκη. Τον πέρασα στον τελευταίο γύρο στην πρώτη στροφή και ήταν μια από τις ευκαιρίες που δεν μπορείς να αφήσεις να πάει χαμένη», θα πει λίγο αργότερα με το γνωστό, «παγωμένο» ύφος, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα σπουδαίο.
Ήταν η 9η και τελευταία νίκη του Raikkonen με την McLaren Mercedes, μιας και την επόμενη σεζόν η ομάδα δεν είχε ανταγωνιστικό μονοθέσιο με αποτέλεσμα να μείνει μακριά από τις πρώτες θέσεις.
Πολλοί θεωρούν πως αυτή είναι μια από τις καλύτερες εμφανίσεις πιλότου στην ιστορία του σπορ και εδώ που τα λέμε δεν έχουν άδικο...
Διαβάστε ακόμα στο Car and Driver
Αναρτήσεις
